Rembrandt en zijn vrouwen Saskia en Hendrikje – hij liet ze prachtige portretten en loftuitingen na. Zijn geliefde Geertje kwam er minder genadig vanaf: de schilder liet haar jarenlang in het spinhuis opsluiten. Simone van der Vlugt dook in Geertjes geschiedenis en biedt met Schilderslief een luchtig tussendoortje dat de minnares tegelijkertijd in ere herstelt.
In Schilderslief reis je met Geertje Dirckx door het zeventiende-eeuwse Noord-Holland. Geertje is geboren en getogen in Edam, start haar werkzame leven in het havenstadje Hoorn en vervolgt haar loopbaan bij de dan al befaamde schilder Rembrandt van Rijn in Amsterdam. Daar zorgt ze voor Rembrandts babyzoon Titus, wiens moeder Saskia al snel aan de tering overlijdt. Wat volgt is een langdurige verhouding tussen Geertje en Rembrandt, die met de komst van dienstje Hendrikje in een vechtscheiding avant la lettre ontaardt.
Met haar levendige schrijfstijl zet Van der Vlugt een toegankelijk verhaal neer dat dezelfde vaart heeft als die waarmee Geertje haar levensloop vertelt. Het is deze snelheid van handelingen die het boek ook zijn beperking geeft. Zo heeft Van der Vlugt nog geen 500 woorden nodig om de uitstekende relatie die Geertje met haar broer Pieter heeft te ontwrichten. Waar hij op de ene bladzij nog dolblij is zijn zus te zien, verstoot hij haar op de volgende.
Die handelingsgerichtheid laat de wenkbrauwen ook fronzen als Pieter vertelt dat Rembrandt niet met Geertje kán trouwen. Rembrandt, die door Van der Vlugt als een zeer gesloten personage wordt neergezet, zou Pieter deze vertrouwelijke informatie al bij hun eerste ontmoeting hebben toevertrouwd. Het is jammer dat Van der Vlugt dergelijke verhaallijnen als losse draadjes aan haar verhaal laat bungelen. Uitwerking ervan had het verhaal meer diepgang gegeven.
Die diepgang had de auteur ook kunnen bereiken door het verhaal niet vanuit een ik-persoon te vertellen, maar vanuit een meervoudig perspectief. Het had de deur geopend naar de belevingswereld van personages zoals broer Pieter en vriendin Trijntje, die zulke cruciale rollen blijken te hebben maar nu als figuranten ten tonele verschijnen.
Blijft staan dat Simone van der Vlugt een prettig leesbaar boek heeft geschreven dat een ander licht werpt op de bespuwde minnares van ’s lands grootste schilder en deze tweede geliefde rehabiliteert. Het boek geeft ook een indringend beeld van het harde Nederland van driehonderd jaar geleden. Schilderslief is een lekker tussendoortje. Voor de stevige trek pak je gewoon iets anders uit de kast.
Lekker lang lezen 